Sposób zagospodarowania terenu wokół budynku wpływa na to, jak korzystają z niego pracownicy, mieszkańcy, klienci czy osoby odwiedzające dane miejsce. Nie chodzi wyłącznie o bardzo duże inwestycje i przebudowę nawierzchni. Równie istotne bywają elementy, które zajmują relatywnie mało miejsca, niemniej jednak są używane każdego dnia.
Mała architektura miejska może obejmować między innymi ławki, kosze, słupki, osłony, zadaszenia a także wyposażenie przeznaczone dla pieszych i rowerzystów. Przy wyborze konkretnych rozwiązań znaczenie ma charakter otoczenia. Przeciwnie organizuje się teren przy szkole, zupełnie inaczej przy biurowcu, osiedlu mieszkaniowym czy obiekcie przemysłowym. Z praktycznego punktu widzenia warto najpierw prześledzić sposób poruszania się ludzi i pojazdów, a dopiero w późniejszym czasie ustalać położenie poszczególnych elementów. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której wyposażenie ogranicza zdarzenie, zasłania widoczność albo utrudnia dostęp do wejścia.
Na terenach, gdzie przewidziano miejsca postojowe, jednym z rozwiązań stosowanych przy organizacji przestrzeni są carporty. Konstrukcje tego typu mogą mieć różną wielkość i układ, dlatego ich rozmieszczenie należy dopasować do liczby stanowisk a także istniejącego układu komunikacyjnego. W praktyce problemem nie jest samo wyznaczenie miejsca pod zadaszenie, lecz zachowanie odpowiedniej przestrzeni wokół niego. Samochód musi posiadać możliwość wjazdu, wyjazdu i stworzenia niezbędnych manewrów, a sąsiednie stanowiska nie powinny ograniczać tych czynności. Trzeba także uwzględnić sposób odprowadzania wody z dachu a także warunki gruntowe związane z posadowieniem konstrukcji. Przy większych obiektach znaczenie ma także powtarzalność układu, ponieważ niewielkie różnice w gronie stanowiskami mogą z nierzadko utrudniać korzystanie z całej strefy parkingowej. Dlatego projektowanie zadaszeń warto rozpatrywać razem z drogami dojazdowymi, ciągami pieszymi i pozostałymi elementami terenu.
Bardzo często przy budynkach uwzględnia się też potrzeby osób poruszających się na rowerach. Stojaki rowerowe nie powinny być traktowane tylko jako element zajmujący określoną powierzchnię. Ważne jest ich ustawienie oraz przestrzeń pozostawiona pośród poszczególnymi stanowiskami. Zbyt mała odległość może utrudniać przypinanie rowerów, w szczególności gdy konsumenci korzystają z większych modeli, rowerów z bagażnikami albo dodatkowym wyposażeniem. Znaczenie ma też miejsce montażu. Stojak ustawiony wprost na trasie pieszej może powodować niepotrzebne konflikty między różnymi sposobami poruszania się. Warto zatem sprawdzić, którędy użytkownicy dochodzą do budynku, gdzie znajdują się drzwi i jakie fragmenty terenu pozostają wolne. W przypadku większej liczby stanowisk trzeba dodatkowo przewidzieć sposób utrzymania porządku wokół nich, ponieważ pozostawione rowery mogą ograniczać dostęp do sąsiednich miejsc.
W niektórych obiektach wydziela się również miejsca przeznaczone dla osób palących. Wiaty dla palaczy pełnią wówczas funkcję wyznaczonej strefy zewnętrznej, której położenie wymaga uwzględnienia warunków panujących w najbliższym otoczeniu. Na prawdę istotna jest przede wszystkim odległość od wejść, okien, ciągów komunikacyjnych i miejsc, w których regularnie przebywają inne osoby. Przy kształtowaniu takiej przestrzeni warto zwrócić uwagę na kierunek wiatru, ponieważ może on wpływać na przemieszczanie się dymu poza wyznaczoną strefę. Znaczenie mają też kwestie techniczne, tj. rodzaj podłoża, stabilność konstrukcji, odprowadzanie wody a także możliwość regularnego sprzątania. W praktyce lokalizacja ustalona bez uwzględnienia tych czynników może prowadzić do konieczności zmiany organizacji terenu. Z tego powodu poszczególne elementy wyposażenia zewnętrznego najlepiej rozpatrywać jako część większego układu, w którym parking, ruch pieszy, rowerowy a także wyznaczone strefy użytkowe muszą funkcjonować obok siebie bez wzajemnego ograniczania.
Dodatkowe informacje: carporty.